WIE IS DJ ROGERS?

DJ ROGERS

Zó voelt een archeoloog zich als hij voorzichtig hoopte op een middeleeuws melkkannetje, maar ineens met een puntgaaf bronzen beeld uit 100 v C in zijn hand uit de bouwput klautert. Dat denk ik als ik, dwalend langs obscure soulmuziek op YouTube, op goed geluk op het liedje 'Say You Love Me' van DeWayne Julius Rogers heb geklikt. 

Het portret bij de YouTube video was al niet veelbelovend: een gezette man -hoed op, sigaret in de mondhoek, loenzend oog- die ik eerder voor een low-class gangster dan een gloedvolle soulzanger zou hebben aangezien. In de hoek van de foto, iets over de hoed heen, staat in vet-oranje, typische jaren '70 calligrafie 'DJ Rogers'. Dat dertien in een dozijn 70ties-logo geeft een definitief amateuristische 'touch' aan het geheel. Maar het is juist door de lage verwachtingen die het allemaal oproept dat ik besluit om op de video te klikken. Er verschijnt geen filmpje of diavoorstelling, dus ik staar de volle vijf minuten die de song duurt -niet 3'31 zoals op de 'radio-edit'- naar de semi-gangster en zijn oranje logo.

Het intro van piano met suikerzoete 'synth-strings' is al intrigerend, maar het kan nog alle kanten op. En dan begint de song echt: een ultiem tedere melodie die precies zo klinkt als de woorden -of andersom?-, de stem onopgesmukt en onvoorwaardelijk, met daaronder een geruststellende baslijn, de piano, het gitaartje en vooral de geheide, repeterende 'rimclick' (een tikje op de harde rand van de snaredrum): die allereerste zin van het liedje -meteen de songtitel- behoort tot de sterkste en ontroerendste openingen die ik ken.

Het hele arrangement is -ook voor 1975- niets nieuws en die syntheziserstrings blijven als witte suiker klinken, maar zo zie je maar: een mooie melodie en oprechtheid van de woorden en voordracht kan genoeg zijn. Tegen de tijd dat ik een orgeltje in het arrangement ontwaar en DJ Rogers na het tweede refrein met zijn hoge, wat penetrante stem gilt 'Together Together Together, Somewhere in God's Country, We'll settle on a Piece of Land', is er geen ontkomen meer aan: deze man komt oorspronkelijk uit de kerk en op dit moment wil ik daar ook vandaan komen!

'Say You Love Me' was in 1976 in de Amerikaanse R&B lijsten een hit, natuurlijk vooral in the 'Greater L.A.' waar hij woonde en werkte. De wat oudere soul-liefhebbers aldaar, hebben het lied nog steeds hoog zitten. Maar DJ Rogers was ondanks evidente kwaliteiten als zanger, pianist en songwriter niet al te gemakkelijk te 'marketen' en kon vanwege zijn vliegangst maar beperkt toeren, waardoor het na zijn meesterwerkje bij een paar bescheiden R&B hitjes gebleven is en wij hier in Nederland al helemaal nooit van hem gehoord hebben. 

De meeste van zijn oude ballads zijn mooi, mits je de tijd hebt. Als je wat meer groove zoekt, zijn Trust Me en Love Brought Me Back aanraders: op YouTube opzoeken en lekker hard afspelen. Het autobiografische Love Brought Me Back heeft dankzij de onvolprezen Soul Train Show zelfs bewegend beeld, nu zal ik DJ Rogers' mimiek eindelijk erbij zien. Dat blijkt een feest! DJ Rogers komt na een paar minuten zelfs achter zijn vleugel vandaan en staat samen met de enorme band hartstikke blij te playbacken. Niet qua uitstraling of stemgeluid, maar wel qua postuur en haarstijl lijkt DJ een beetje op Barry White en de hedendaagse soulzanger Anthony Hamilton lijkt een beetje op DJ. 

DJ Rogers zingt nog steeds*, vooral in kerken en er zijn nog oude liedjes van hem te koop op ITunes. Zoek ook onder Patrice Rushen, want op het zeer aangename 'Givin' It Up Is Givin' Up' heeft DJ Rogers een prominente zangpartij. Ook is hij onverbeterlijk aan het 'shouten' op een vette disco tune van Norman Connors uit 1981: 'Just Keep Doin' It'.



* Inmiddels is DJ Rogers niet meer onder ons, hij is op 22 augustus 2020 gestorven. Hij is 72 jaar geworden. 

ANGELA

Angela la la la la

Toen zangeres Angela Bofill in 1954 in Harlem, NY, NY geboren werd, kreeg zij van haar Latino ouders werkelijk de naam Angela: engel. En een mooie engel erbij rond kerstmis is nooit weg, vandaar dit stukje juist nu.

Haar stem is inderdaad engelachtig mooi: zuiver, hoog, onschuldig als een kind. Maar aan het eind van eenzelfde woord nog, kan ze zwaar en dramatisch klinken, als een operazangeres; of lijkt haar stem plotseling op een huilende hond: ongegêneerd en pijnlijk. Voor velen is zo'n emotionele rollercoaster te veel, maar voor mij geldt het omgekeerde. Vandaar dat ik óók veel houd van zangeressen als Elis Regina en Judy Garland, over hen zal ik in de toekomst zeker schrijven.

Angela Bofill's eigen composities vliegen hoog en zijn veel gecompliceerder dan ze op het eerste gehoor klinken. In haar teksten verhaalt ze over mateloze maar vaak onbeantwoorde liefde. En omdat ze ook hierin kwetsbaar is, zonder enige dubbele bodem, is ze zó sterk. Of ze zingt dat alleen liefde de weg wijst en dat het jouw taak in het leven is om de liefde die in je is te delen met de wereld: Angela blijkt boodschapper van het goddelijke te zijn, zoals het een ware engel betaamt.

Hierbij mijn kerstcadeautje: mijn vijf favoriete Angela Bofill songs! Om het cadeautje uit te pakken moet je het alleen nog even zelf op You Tube openen. Ze komen van haar debuutalbum Angie (1978), van de opvolger Angel Of The Night (1979) en van Too Tough uit 1983: 

I Try

Song For A Rainy Day

Share Your Love

Only Love

I Can See It In Your Eyes

En, wat vind jij er van? Laat het me weten! info@djphilippona.com  En, als je het de moeite waard vindt: ze zijn natuurlijk te koop op ITunes e.d.: Let's make Angela Bofill Great Again! Of misschien liever: Let's Make The Great Angela Bofill Be Heard Again!